maandag 31 mei 2010
31 mei
zondag 30 mei 2010
30 mei

Gisteren nog eens op de televisie naar de Koningin Elisabethwedstrijd gekeken. KEW voor de republikeinen. De laatste kandidaat gezien, die even later ook eerste laureaat werd. Denis Kozhukhin, een Rus met lang haar zoals voorspeld. Terzelfdertijd kon op het andere net genoten worden van het Eurovisie Songfestival, ook met punten en een winnaar. Is dat niet prachtig als programmatie? Multiculturele televisie op de Vlaamse openbare omroep. Le meilleur et le pire broederlijk samen, maar één toetsdruk op het zapbakje van elkaar.
woensdag 26 mei 2010
26 mei (bis)

't Is weer Elisabethwedstrijd. Je kunt erom lachen natuurlijk, al die Brusselse madammen die verliefd worden op de Rus met de langste haren en nog Frans spreken ook. Fabiola die gaat zitten als iedereen rechtstaat. Maar de muziek, de muzikanten? Ik zat gisteren wat te kijken op de televisie hoe ze dat lieten zien bij Canvas. 'Vandaag een Koreaanse dag. Twee Koreanen nemen het tegen elkaar op', het leek wel Sportweekend. 'De arena hier achter ons is al helemaal vol gelopen.' Je moet het horen om het te geloven. Ik zap naar RTBF. Daar zijn ze met Park Jong-Hai aan 't praten. 'Ik kom hier niet om te winnen', zegt die. 'Ik kom om te leren'. Zo, dat is tenminste duidelijk. En nu Schubert.
26 mei
Het houdt mij al langer bezig: hoe weet je nu of iets goed is? Asperges à la flamande geen probleem: the proof of the pudding is in the eating. Zo ook een stuk strijkkwartetmuziek: voel ik de drang om weg te lopen, dan is het niet goed. Voor mij, maar dat is de enige maatstaf die ik heb. Ik wens de musicologen alle goeds. Gedichten ook. Is dat nu goede poëzie, of versjes als kersjes? Claus' gedichten lees ik met graagte, al versta ik ze niet. Natuurlijk, zijn naam staat eronder. Maar toch:
Als een wiel komt treurnis
over het braakland gerold,(Paal en perk, De gevangen vogel, 1955)
Zou dat niet goed zijn?
dinsdag 18 mei 2010
18 mei
Allez, een beetje politiek. De verkiezingen komen eraan. Voor een goed begrip: ik ben voor verkiezingen. Ik stem altijd door eliminatie. Wie is hier allemaal voor een Vlaamse republiek? Die vallen al af. Truukjes als 'autonoom Vlaanderen' of ' confederaal staatsbestel' zullen niet helpen.
'Vlaanderen en de Vlamingen zijn ons eerste referentiepunt. De Nieuw-Vlaamse Alliantie komt op voor het algemeen Vlaams belang, niet voor belangengroepen of zuilen.' Het algemeen wat? Het citaat komt uit het Manifest van de partij (de openingszin).
Natuurlijk, het andere Vlaams Belang, met hoofdletter, is voor Vlaamse onafhankelijkheid. B. De Wever is al content met een confederale staat. 'Wat wij nu vragen, is een confederaal staatsbestel' zegt hij op de persconferentie die zijn campagne lanceert. Let op de 'nu'.
Volgens de definities die ik ken, is er geen verschil. 'Een confederatie of een statenbond is een bond van onafhankelijke staten die op basis van een gezamenlijk verdrag een staat vormen.'
De Winter en De Wever willen hetzelfde: een Vlaamse republiek. De een zegt het hardop, de andere steekt het tijdelijk een beetje weg, bijvoorbeeld in zijn Manifest, in het hoofdstukje 'Vlaanderen lidstaat van de Europese Unie' :
'Alleen door een autonomie te verwerven - zoals die van volkeren als de Zweden, de Ieren, de Portugezen of de Grieken - kan Vlaanderen zich binnen de Europese Unie echt ontplooien. Dat betekent dat we moeten streven naar een onafhankelijk Vlaanderen.'
Ieder zijn gedacht, maar in zo'n onafhankelijk Vlaanderen wil ik liever niet wonen. De Zweden doen wat ze willen. Wat de Ieren betreft, dat heeft iedereen gezien.
http://www.n-va.be/files/default/nva_images/documenten/manifest.pdf
http://nl.wikipedia.org/wiki/Confederatie
zondag 9 mei 2010
9 mei
20 maart. 'Bien cuit?' vraagt de jonge ober. Dat had hij niet moeten doen. 'Dat is Frans', zegt de gebelgde klant verbolgen. 'In het Vlaams zeggen we: goed doorbakken'.
We zijn in Hoeve Jan op het domein Kelchterhoef. Op Vlaamser bodem kun je moeilijk zitten. Rustig iets drinken terwijl op de televisie Tom Boonen tweede wordt in Milaan – San Remo, achter een Spanjaard.
Maar wat een chagrijn twee Romaanse lettergrepen hier kunnen aanrichten. Een aanval, in eigen huis, op ons Vlaams-eigen Vlaams-zijn. Taalparanoia saignant. Zeg maar bleu.
woensdag 5 mei 2010
5 mei
Op de vraag of hij in de volgende federale regering minister wil worden, antwoordt B. De Wever dat hij 'bescheiden wil blijven'. Dat zal een lapsus geweest zijn. Mogelijk bedoelde De Wever dat hij een beetje bescheidener wil worden. Dat kan zo moeilijk niet zijn. Hij zou één dag in de week van de televisie weg kunnen blijven. Pas op: niet té bescheiden, nu S. Bracke mee aan tafel zit. Deze Bracke duldt niemand naast zich die nog bescheidener is dan hijzelf.
dinsdag 4 mei 2010
4 mei
Ik heb vandaag een stuk in mijn krant gelezen waar drie keer het woordje doorheen in stond. Een keer zelfs in vette letters in de kop: 'Een reis doorheen een vroeger leven'. Het ging over de film 'Mammuth' met Gérard Depardieu, maar daar gaat het hier niet over. Het gaat over dat vreselijke heengedoe. Kan dat eindelijk eens stoppen?
'Een combinatie van tragiek en tederheid die trouwens doorheen de hele film de toon zal uitmaken'. Kom kom. Het vliegtuig vliegt doorheen de geluidsmuur? De bal overheen de muur? Of rolt hij langsheen de muur? Onderdoor de muur misschien?
Door de muur vliegt het vliegtuig, over de muur, langs de muur rolt de bal. Voorzetsels, zijn dat. Door, over of langs de muur heen kan ook, als het dan toch per se met heen moet. Dat zijn dan telkens twee voorzetsels, een voorop- en een achtergeplaatst. Ingewikkeld, precies, en vooral niet nodig.
Erdoorheen, eroverheen, erlangsheen kunnen ook, voor wie het graag lang heeft. Dat zijn voornaamwoordelijke bijwoorden. Zo van: We komen er wel doorheen. Ik niet. Ik kom er liever gewoon door.
Wie mij niet gelooft moet maar eens wat taaladvies halen bij de Nederlandse Taalunie, dat is dan wèl een gezaghebbende bron, of wat gaan neuzen in de ANS, de Algemene Nederlandse Spraakkunst.
Nederlandse, niet Vlaamse.
http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/485/
http://www.let.ru.nl/ans/e-ans/index.htmlzondag 2 mei 2010
2 mei

Het moet 1 mei zijn en pas geregend hebben. Dan ga ik de tuin in, waar de jasmijnen staan, en de glycines, en de muguetjes, allemaal samen als was het op een hoopje. Ik haal diep adem. Wat ik ruik overstijgt het beschrijfbare vele malen. Hoe reukloos woorden zijn. Hoe kleurloos, zwart op wit, al doen ze vaak hun best om dat met mooie klanken te verbergen: aquamarijn, vermiljoen, karmijn, kobalt, scharlaken, magenta. Het lila van mijn seringen. Het wit van de meiklokjes. Het blauw van de regen.