Vandaag
geluisterd naar de Klara top honderd. Dat ging goed, tot Maria Callas
Casta Diva aanhief. Alles viel stil, de houten kamervloer zonk
weg onder mijn voeten. Zo leek het. In werkelijkheid was ik het die
in vervoering ten hemel steeg. Van die hemel wordt veel gezegd: wie
de poort opendoet, hoeveel maagden er verblijven, wat de bewoners te
eten krijgen en met welke lepeltjes. Het gezang, zoveel is zeker,
komt van Callas. Geen koren van engelen van doen, een is genoeg. Naar
verluidt was Callas geen engel, maar wie had het aangedurfd haar
buiten te houden? O wat fout, mijn adoratie voor een operadiva uit
diep in de vorige eeuw. In Piet Huysentruyts restaurant komt ze niet
binnen, zoveel heb ik begrepen. Daar tafelt men bij hard rock en
metal. Dat zat hij gisteren bij Annemie Peeters uit te leggen.
Ik ga de Zuid-Afrikaanse pers bewerken, zei Huysentruyt nog, voor wie
zich af zou vragen waar hij nu mee bezig is. Tien minuten later zei
hij het weer. Het klinkt ook perfect, natuurlijk. Nog beter met een
gespeeld Kortrijks accent.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten