1.
In
de Super
U
spreekt een oude Fransman mij aan. Of ik Allemand
ben? Ik zeg dat ik Belge
ben, en prompt heft hij de Brabançonne aan, met tekst en al, van le
Roi, la Loi, la Liberté! Dat
kan dan volstaan, zo Belge ben ik ook weer niet.
2.
Een
Engelsman heeft in zijn krant gelezen dat België at risk
of breaking up is. Ik leg hem
uit dat onze Flemish-speaking nationalists
hun eigen Alex Salmond hebben, die net als zijn Schotse collega een
nieuw land wil beginnen, maar dat voorlopig wegsteekt achter een
confederale façade. Terwijl in
artikel één van zijn partijstatuten staat dat hij kiest voor 'de
onafhankelijke
republiek Vlaanderen, lidstaat van een democratische Europese Unie'.
'Logischerwijs', staat er nog bij.
3.
Zondag
vieren ze in Frankrijk la fête des mères. Het zal er
vrolijker zijn dan in België, waar ze alleen de moeder aller
verkiezingen vieren, als vieren het juiste woord is, ik denk het
niet. Je zou kunnen beweren dat het in Frankrijk sowieso al vrolijker
is, aangezien iedereen er ongestoord Frans kan praten zonder dat
iemand zich daarover opwindt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten