Ik
liep voorbij een huis, daar stond in grote letters op: POP-UP
OUTLET.
De boude uitspraak bracht me met een ruk tot staan. Heel even toch,
tot ik begreep wat hier gezegd werd. Er stond: 'Wij zijn een winkel
maar we blijven niet lang.' Dat getuigde van enig zelfinzicht. Ook
van bescheidenheid, al werd die door het pompeuze Engels grotendeels
te niet gedaan. Bij nader toekijken zag ik ook: opening
hours
van dan tot dan. Het leek Amsterdam wel. Maar nee, dit was de
winkelstraat van mijn stad S. Gelukkig betreft het, zoals vaak,
alleen de façade. Ga je zo'n store
binnen, dan is het toch weer van salukes
en mercikes.
Het
verkleinwoord
maakt
hier veel goed. 'Hoeveel?', vragen ze bijvoorbeeld. 'Eentje, of
tweekes?'
En ik zeg: 'Geef er maar driekes.
'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten